Meer dan 6.700 slachtoffers van seksueel geweld behandeld in 2008
5 maart 2009
Het gewapende conflict in Kivu duurt nu al 15 jaar en heeft geleid tot een lange rij omgekomen en gewonde burgers. Maar een andere vorm van geweld – die veel onzichtbaarder is – verwoest een ontelbaar aantal levens. In de provincies Noord- en Zuid-Kivu worden vrouwen op grote schaal verkracht.
‘De verkrachtingen hebben een duidelijke relatie met het conflict’, zegt Romain Gitenet, landencoördinator in Noord-Kivu. ‘Gewapende mannen plegen het meeste geweld. En verkrachting komt vaak voor tijdens plunderingen.’
Vrouwen worden beschouwd als oorlogsbuit, vergelijkbaar met familiebezittingen en voedselvoorraden. Ze kunnen ook gezien worden als het bezit van de gewapende groep die de macht heeft over het gebied waar ze leven. Zo worden ze het doelwit van de tegenstanders van die gewapende groep.
Als de vrouwen naar de velden gaan of als ze te voet onderweg zijn, lopen ze de kans mannen in allerlei uniformen tegen te komen en aangevallen te worden. Het kan ook gebeuren dat gewapende mannen ’s nachts een dorp of een ontheemdenkamp binnenvallen en de deuren intrappen. Vrouwen en kleine kinderen kunnen dan ten prooi vallen aan de strijders.
Hoeveel vrouwen? En hoeveel mannen? Ook zij kunnen slachtoffer zijn geweest van verkrachting. Wie weet. Artsen zonder Grenzen kan alleen maar het aantal individuen rapporteren dat onze teams zien. In 2008 behandelden we 6.702 slachtoffers van seksueel geweld.
Dat kan een groot getal lijken, maar het is maar een deel van de hele situatie. Vrouwen zijn bang om te vertellen over wat hen gebeurd is, omdat ze bang zijn dat de gemeenschap hen zal verjagen en hun familie ze zal verstoten. Daarom komen ze niet naar het ziekenhuis. De slachtoffers voelen zich schuldig. En in de meeste gevallen denken de mannen ook dat het de schuld van de vrouw is en dat de verkrachting niet toevallig was. De gemeenschap en de familie zijn het daar vaak mee eens.
Toch zijn er ook vrouwen die van anderen over ons werk gehoord hebben, of via de radio of in de kerk informatie hebben gehad en zich willen laten behandelen. Ook zij komen niet omdat ze te ver weg wonen en een reis te voet te gevaarlijk is. Zelfs als het even rustig wordt en het geweervuur stil valt, blijft de onveiligheid groot. Het geweld verdwijnt niet. De gewapende mannen blijven aanwezig, overal.
Visit the site Gebroken Levens
